Walaakay waa qurux badnaa, waxaana u qaaday jacayl nin iyo naag isku qaadaan, marmar musqusha irida oo xoogaa furan markuu ku qubaysanayo waan qishi jiray. Guskiisa weyn inuu I galo wuxuu ahaa hammiga iigu weyn noloshayda, waanse xishoon jiray.
Habeen asagoo jiifa ayaan qolkiisa u soo galay, sariirtii ayaan ku fadhiistay, kastuumo kaliya ayuu qabay,waxaan hoos u iri.
“Chris?” ma uusan kicin.
Gacantaan xabadka kaga salaaxay ilaa caloosha, aniga dareenkaygii kacay, hoos ayaan u sii waday gacantii ilaa aan gaaray kastuumadii oo guskiisii kor ka salaaxay, guskiisii tartiib u soo weynaanayay.
Koronto macaan ayaa jirka iiga yaacday, waana baqayay wadnahaa xoog ii garaacayay, waxaan is iri waa walaalkay, seen wax uga doonaa, lkn farahayga salaaxay guskiisa, diirimaadka jirkiisa ka soo baxaya,rabitaanka caloosha iga majuujinaya iyo hamuunta aan u qabo ayaa ka weynayd walaaltinimo eego.
Waan baqay oo aayar u baxay illinka tartiib u xiray, qolkayga tagay, danbi ayaan dareemayay laakiin danbe macaan buu ahaa, rabitaankii aya iga batay iyo xiisahaan u qabo walaalkay, xusuusta jirkiisa aan taabnayay ayaa ku saqraamay, waana ogaa inaan iska hayn karin, maalin hoostiisa waan seexan ayaan is iri.
Maalintii xigtay waxay ahayd sabti. Hooyo iyo aabe waxay waxay ahaayeen safar oo igu yiraahdeen
“Isniinta fiidkii ayaan soo noqon doonnaa,”Qaboojiyaha waxaa ku jira haraadi cunto, Chris furayaashiisu waxay saaran yihiin miiska haddii uu u baahdo gaadhiga”
“haye,” ayaan idhi
Markii gaarigoodii dhaqaaqay, waxaan u tagay asaga oo koffee jikada ku cabayay dhmaystay
“In yar ayaan seexanayaa,” ayuu yidhi
Illinkii ayuu xirtay Anna jikada dhex istaagay, anoo niyadda ka lehLaba maalmood oo dhan ayaan haysanaa.
Hal saac ayaan sugay. Suxuunta ayaan dhaqay. Qolka fadhiga ayaan toosiyay. Buug baan xoogaa akhri is iri lkn qoraalkaba si fiican uguma jeedin, waxa kaliya een ka fakarayay waxay ahayd, albaabka nus xiran ee walaalkay.
Waan is hayn waayay oo qolkiisii aaday, kabaha ayaan iska siibay oo aayar u socday, iridiisa wax yar ayaan furnaa, markaasaan galay, qolka waxaa ka soo carfayay dhididkiisii udgoonaa, kabahiisii kastuumadiisii funanadiisii waxay yaaleen dhulka sariirta agteeda, jeego ayuu u jiifay wuxuuna huwnaa go.
Sariirta agteeda ayaan jilba joogsaday, oo gacmaha fidiyay anoon saarin dhabarkiisa dul mariyay, diirimaad ayaa ka soo baxayay, kadib xabadkaa ka saaray, murqihiisa waaweyn ayaan salaaxay asagiina taah yar ka soo baxay, lkn indhaha ma akala furin.
Gacantaan go’ii hoos galiyay oo hoos u sacday dhex markaan sii marayooo meeshii aan rabay aysan gacantu gaarin ayaan is hayn waayay oo go; ii aayar uga diiray, asagoo qaawan anoo jilba jabsan hortay jiifay.
Muuqaal ka qurxoon weligay ima soo marin, bisqin yar ayuu lahaa oo aan salaax ka dib guskii aayar ah u salaaxay, waxaan ogaaday in gusku uu leeyahay maskax u gaara waayo ninkii uu ku yaalay oo jiifa ayuu asagii kacay, waa waxa uu burjiga badan u leeyhay.
Markuu yara kacay ayaan salka ka dhunkaday, caraf raganimo ayaa walaalkay gudihiisa ka soo baxaysay, caraf dareenkaygii sii kicisay, madaxa guska ee sulubka ka ah ayaan dhunkaday, oo in yar afka gashtay, carabkaan marmariyay.
Riinkiisaan dareemay oo kor u eegay, weli indhaha waa isku haystay, markaasan jaqniin ku bilaabay, gus buuran oo dheer ayuu lahaa walaalkay, dalqadu meeshay ku dhamaato ayaan keeyay anoo isku dayay weliba sii qaato.
Waxaan dareemay asagoo madaxa ii salaxaya, dhaqsaan guskii afkauga bixiyay oo eegay, lkn weli idhaha ayuu isku haystay, asagoo jiifa ayuu raaxaysnayay, jaqniinkii ayaan ku laabtay oo jaqay ilaa biyihii ka yimaadeen, mana rabin biyuhu qooyaankorkiisa iyo sariirta oo uu hadhoow shakiyo
Kulli waan laqay guskiina afkayga ku nadiifiyay, go’ii huwiyay oo anoo faraxsan oo biyihii walaakay caloosha iigu jiraan baxay.
Markii uu soo kacay anagoo qadaynayna ayuu I yiri
Wax yaab leh ayaan ku riyooday
Maxaad ku riyootay weydiiyay
Adoo guska ii jaqaya ayaan ku riyooday ayuu yiri
Asgaa bilaabay ee ha ka harin hadalka ayaan go aansaday oo weydiiyay
Haddii aan kuu jaqi lahaa oo ay run ahaan lahayd maxaad samayn lahayd
Mar kale ii jaq baan ku oran lahaa
Ceeb sow walaashaa maahi
Hadaa tahayna sow naag ma tihid ayuu yiri
Run ii sheeg hadda ma rabtaa kuu jaqo intaad riyadii iska dhaaftid
Haa ayuu yiri
Farxad baan la qarxi gaaray oo iri soo istaag keen kuu jaqeehortayda yuu soo istaagay oo kastuumadii hoos u dhigay ana durba guskii ku booday oo jaqay, xoogaa markaan jaqay ayaan isktaagay oo isku dhajiyaya sagii oo baasho ku qabtay, ka dibna ku iri
Aboowe ma I wasaysaa
Waligay inaan ku waso waan rabay ayuu yiri waxaan aadnay sariirtiisii, hamuun xun ayaan u qabay walaalkay, dharrkii intaan dhaqsa isaga siibay ayaan sariirtii jeego isku dhigay lugahna u kala furay, anoo niyada iska leh, siilkaan ninkii xaqa u lahaa wa asaga
Guskii oo wada xidido noqday asagoo salaaxay ayuu soo dhex galay lugahayga oo siilka afka u saaray, igu riixay dhowr riixniin iyo aaaaa xoogaaya waa I galay oo bilaabay igu ruxo, falaaro macaan oo isdaba joog ah ayaa jirka iiga yaacayay
Igu soo soo seexo aboowe ayaan iri, caraftiisa ursadaan rabay culayskiisa dareemo, waxa ugu muhimsanaa waxay ahayd waaxaan rabay dareemo inaan ahay naagtiisa hoos jiifta si macaan ayuu ii wasay walaalkayoo aan waligay la ii wasin
Markuu igu biya baxay afkaygaan ugu nadiifiyay guska, ka dibna laabtiisa ku seexday oo ku iri
Waan ku jeclahay aboowe waligayna waan ku jeclaa, naagtaada iga dhigo
Saan ayaad ku tahay ayuu yiri
Farxad meelaan is dhigo ayaan waayay, oo ku iri
Waxaad rabtaan kuu samayn, weligay maya kuma dhahayo, raaliyaan kuu noqon, saad rabto iga yeel
Dabada inaan kaa waso ayaan rabaa ayuu yiri
Diyaar macaane adaan kuu kaysinayay dabada iga bikra jabisid waligayba
Dabauu iga wasay in kasta oo ay xanuun badnayd hadana waan ku raaxaysanayay xanuunka walaalkay I siinayay.
Markaas ka dib gusriga waxaan ku deganayn laba qoys, qos dadku yaqaan oo aabe iyo hooyo ah, iyo qoys qarsoon oo aniga iyo ninkayga walaalkayga ah, waagii danbana magaala kale ayaan u guurnay labadeenii, waxaana u dhalay walaalkay wiil iyo gabar aan dadka ugu sheekeeyay rag kalaa iga dhalay.
Shakina iigama jiro labadaan dhalnay inay is wasi doonaan markay weynaadaan, oo anaaba ku abaabin, waayo wasmo walaal macaankeeda anaa arkay.